Betrapt!
(Ik leg later wel uit waarom.)
Afgelopen zaterdag stond de tweede wedstrijd op het programma. Ditmaal een uitwedstrijd tegen Aristos in Best. Hoewel we afgelopen zomer gepromoveerd zijn, was deze tegenstander niet helemaal nieuw voor ons. Tegen veel van de spelers hebben we ook afgelopen jaar gespeeld (destijds nog Aristos HS2).
Nou, waarom ‘betrapt’? Blijkbaar werden mijn teamgenoten al vóór de wedstrijd aangesproken op het laatste wedstrijdverslag door de tegenstanders. Dat de heren van Aristos het toch wel een hemels verslag vonden, als heldere sterren aan de hemel. En ook na de wedstrijd werd ik, tijdens het bedanken, persoonlijk succes gewenst bij het schrijven van nieuwe verslag.
Mannen van Aristos, sportsmanship like it should be! <3
Voor de lezers die nieuwsgierig zijn, bespaar jezelf de moeite om het laatste wedstrijdverslag terug op te zoeken. Sommige dingen moet je gewoon ‘Limited Edition’ houden!
Voor de wedstrijd was er nog wel een beetje opschudding over de autoreis (Tja, eerste wedstrijd van het seizoen – iedereen moet er dan weer effe inkomen). Maar Niels was van mening dat één van de auto’s wel wat extra ventilatie kon gebruiken. Of zou hij de achterklep juist opengezet hebben zodat iedereen mee kon genieten van de poëtische klanken van de heavy metal die gedraaid werd? Persoonlijk denk ik dat het vooral met de penetrante lucht te maken heeft die de inzittenden van de auto normaliter produceren. En nou weten jullie dat ik niet graag aan namen noemen doe, dus refereer er nu maar naar de inzittenden als onze keeper en onze aanvoerder.
Maar de autotrip had nog meer in petto! Want, en deze is voor de insiders, de gespreksonderwerpen hadden een aardig “Zullen we eens gek doen?”-gehalte.
Afijn, jullie lezen dit natuurlijk voor de spanning en sensatie van de wedstrijd, niet voor bovenstaande anekdotes. We hebben de punten terug naar huis genomen met een einduitslag van 16-23! Eén echte handbal-anekdote dan: er werd deze avond ook nog even een masterclass break-out verdedigen gegeven. Als enige verdediger lukte het om twee tegenstanders tegen te houden én kreeg één van de aanvallers zelfs een tijdstraf voor het vastpakken.
Oké niet helemaal fair. Aristos, namens het team, oprechte excuses – de tijdstraf had voor ons moeten zijn. Maar ja, ook in het kader van ‘Week van de Scheidsrechter’ én ook gezien het lage doelpuntenaantal deze wedstrijd: iedereen maakt wel eens een misser. En verder heeft de man met de fluit gewoon een uitstekende pot gefloten!
Voor de niet-trouwe lezers en de niet-insiders, dit verslag zal wel als volledige onzin overkomen. De volgende keer zal ik weer proberen om iets herkenbaars op papier te zetten. Hopelijk is het voor degenen die een ander wat minder ‘sterren’ gunnen, dan ook weer leuk.
Met dank aan: Johan “the Legend” Hattink
