Dynamico HS3 seizoensverslag

Oké, meteen even kleine uitleg. Want u zult wel teleurgesteld zijn dat tijdens het scrollen door uw dagelijkse feed er weer een verslag voor uw neus voorbijkomt, terwijl u juist ervan overtuigd was er al paar maanden EINDELIJK vanaf te zijn! Maar ja, mij werd gevraagd of ik toch niet bij hoge uitzondering, voor deze speciale gelegenheid, tóch even achter m’n laptop wilde kruipen en weer wat onzin op een A4-tje wilde tikken.
Nou ja, vooruit dan. Voldoe ik ook weer ’n keertje aan m’n verplichtingen.

Om de verrassing er meteen maar vanaf te halen, ons dreamteam van de HS3 is afgelopen zondag kampioen geworden! *kampioensbeker-smiley* *spierenballen-smiley* *klinkende biertjes-smiley*

In dit verslagje een kleine, beknopte terugblik van de weg hiernaartoe.

Er was eens… een handbalwedstrijd op zaterdag 30 september. De seizoenopening tegen Internos HS2. Gezien de leeftijd van deze tegenstanders, wil ik er niet al teveel woorden aan vuil maken, want tja, over de doden niks dan goeds.

De twee weken erna mochten we opdraven tegen respectievelijk GHV HS1 en VHC’13 HS1. Beide teams twee nieuwkomers in de competitie en dat levert voor gewoontedieren als wij natuurlijk extra veel stress op. Maar, niks aan de hand, beide wedstrijden werden vakkundig over de streep getrokken. Die wedstrijd tegen VHC was wel een spannende met aan Valkenswaardse zijde een driftkikker met een briljante techniek. Maar toen hij eenmaal zijn eigen flexibiliteit en techniek net iets té overschatte en hij geblesseerd naar de kant mocht, was ook die wedstrijd niet meer zo spannend.

Even vooruit spelen naar 12 november, uitwedstrijdje tegen combinatieteam Helios/Habo op het programma. Tot dat moment nog niks aan de hand met geen puntenverlies. Maar ik zou mezelf niet zijn als ik niet benoemde dat ik er deze wedstrijd niet bij was. 28-25 verloren dus.

Wedstrijd erop maar onszelf revancheren tegen het altijd lastige Handball Tilburg. Bij ons vooral bekend vanwege een Zweedse opbouwer die loepzuiver schiet en een Roemeense cirkelspeler die nog wel eens vergeet of hij nou op het handbalveld staat of aan het rellen is bij de wedstrijd FC Oss-FC Den Bosch. Enfin, punten in de tas.

Voordat we tegen de koploper (Acritas HS1) van dat moment mochten aantreden, nog even de heren van M.H.V.’81 over de knie leggen. Jordy nam deze opdracht wel heel serieus en letterlijk, en mocht tijdens deze wedstrijd met ’n rode kaart vertrekken. Uiteindelijk hadden we wel de grootste moeite met deze tegenstander en werd er gelijkgespeeld met 26-26. Nou wil ik overigens niemand de schuld in de schoenen schuiven en dit al helemaal niet persoonlijk op de man af doen. Maar! In de laatste secondes werd nog een penalty gemist door een zekere kale man met rode baard. Had zomaar de winnende kunnen zijn en waren we toch stuk relaxter naar het gat Bakel gereden de week erop.

Maar gelukkig herpakten we onszelf tegen Acritas en konden we als Herbstmeister de kerst vieren. Vanaf dit moment werd er ook weer gerefereerd naar een paar jaartjes geleden, toen we ook al Herbstmeister waren. Maar een vleermuisje verder op de kerstmarkt en ons zeker lijkende kampioenschap werd toen, met nog één puntje nodig, voor onze neuzen weggegrist.


Start tweede seizoenshelft! Wéér tegen Internos HS2. Toch maar even over hebben dan, want keeper Thijs had er zoveel vertrouwen in dat hij zijn verjaardagsfeest de avond ervoor maar plande. Resultaat: Volgende ochtend met emmertje op schoot in de auto, pitstopje langs de kant van de weg, verhaal gedaan bij een struik, geschrokken blikken van onze bejaarde tegenstanders, dutje op de bank in de 1e helft en punten naar huis. Oh en een ruststand van 0-13! Lekker bezig keeper! Keeper Jurgen uiteraard dan hé.

Eind januari, wedstrijd tegen nummer drie VHC om 16:10 in Valkenswaard op de zondagmiddag (wie doe je hier nou een plezier mee?!). Gelukkig waren onze trouwe supporters gewoon meegereisd (dit keer ook een shout-out naar de MC! Naast onze andere trouwe supporters uiteraard!).

Maar spannend potje en een winnende treffer van onze superster verder, gingen de punten met 27-28 mee naar huis. Mocht je het nog niet doorhebben, schrik ik nog steeds niet weg van een heerlijk potje zelfverheerlijking.

Nou, de weken erna dachten we dat we nog een paar spannende wedstrijden op het programma zouden hebben tegen achtereenvolgens Aristos, Tremeg, Helios/Habo en Handball Tilburg, maar dat bleek uiteindelijk allemaal wel mee te vallen. Vooral omdat onze tegenstanders inmiddels niet meer een redelijk gevulde teamselectie op de been konden brengen. Gelukkig hebben wij dat probleem niet met een selectie van achttien spelers. Het rad van fortuin is vaker voorgekomen dan ons lief is.

Maar goed, gedurende deze weken is onze rekenkamer flink aan de gang geweest om te bepalen wanneer we nou eindelijk kampioen konden worden. De woorden “wat als…” zijn met enige regelmatig voorbijgekomen.

Uiteindelijk hadden onze wiskundekampioenen (lees: profeten) uitgerekend dat we op zondag 17 maart kampioen konden worden. Mits onze enig overgebleven concurrent Acritas zou verliezen tegen VHC.

Helaas hadden we, ondanks onze normaliter goed gevulde selectie, deze wedstrijd “slechts” elf spelers mee. Waarbij we zelfs onze topschutter Matthijs moesten missen omdat zijn vrouw Pernille zich niet aan de afspraak kon houden. @Pernille, we hadden nog zo afgesproken dat je de bevalling zou uitstellen tot ná het kampioenschap. Desalniettemin, van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie prachtige zoon Tijn.

Pernille, Matthijs en Tijn, veel liefde en geluk namens de HS3! <3

Oké, terug naar het kampioenschap. De wedstrijd in Bakel begon al om 11:00, die van ons om 13:15. Dus wisten we pas een halfuur van te voren of we überhaupt kampioen konden worden. Dat hield onze trouwe supporters (wederom shout-out!) er niet van om de reis te maken naar Oudenbosch (ja, wij moesten het ook effe opzoeken – wat een pokkeneind zeg).

Tijdens de voorbereiding werd al dé beslissende actie van het jaar gemaakt, want onze keeper Thijs ging per ongeluk op de bal staan en heeft daarbij een enkelblessure opgelopen. Wanneer we eindelijk bepaald hebben van wie de bal nou was; die krijgt een jaar lang gratis bier!

Punten in de tas, 26-28 gewonnen en lekker kampioenschap vieren!

Hoewel we dat kampioenschap al afgelopen zondag voorzichtig gevierd hebben met onze uitgedunde selectie, willen we dat graag ook met jou vieren! Zet dus ekkes zaterdag 13 april 19:00 in de agenda. Locatie: sporthal ’t Vijfeiken. Dan proosten we op het kampioenschap en weer een prachtig handbaljaar!

Tot dan!

Met dank aan: Johan “the Legend” Hattink

Deel dit artikel:

Deel met Facebook
Deel met WhatsApp
Deel met Twitter
Deel met Linkdin